Moustafa El Oudi en Marwa Cheikh delen Maghreb-wortels, een technische opleiding en een gemeenschappelijk geloof: sociale innovatie werkt alleen als deze verankerd is in de lokale realiteiten. Hun respectieve parcours heeft hen geleid tot het opbouwen van een netwerk dat groene technologie en ambachtelijke knowhow combineert, een zeldzame positionering in het Franstalige ondernemers ecosysteem.
GreenTech en ambacht: het hybride model van El Oudi en Cheikh
De meeste ondernemersduo’s uit het Maghreb concentreren zich op textielexport of voedselhandel. Moustafa El Oudi en Marwa Cheikh hebben een andere weg ingeslagen door GreenTech en traditioneel ambacht binnen hetzelfde netwerk te combineren.
Aanrader : De grote figuren van de Amerikaanse bokssport: hun carrière en invloed
Het idee is eenvoudig: gebruik maken van technologische hulpmiddelen (digitale platforms, online trainingen, snelle prototyping) om ambachtelijke sectoren te moderniseren zonder ze te vervormen. Deze hybridisatie stelt ambachtslieden in staat om bredere markten te bereiken terwijl ze hun productietechnieken behouden.
Waarom deze keuze in plaats van een puur tech-model? Omdat ambacht nog steeds de grootste informele werkgever is in verschillende Afrikaanse en Midden-Oosterse landen. Door er een digitale laag aan toe te voegen, creëert het duo een brug tussen de informele economie en erkende innovatienetwerken. Voor meer te weten over Moustafa El Oudi en Marwa Cheikh, verlicht hun traject de manier waarop deze twee werelden elkaar wederzijds voeden.
Aanvullende lectuur : Hyrox-uitrusting: vergelijking tussen Frankrijk en de rest van de wereld
Gekruiste paden van Moustafa El Oudi en Marwa Cheikh: twee complementaire trajecten
Moustafa El Oudi komt uit de technische hoek. Zijn opleiding heeft hem geleid naar milieutechniek, met een sterke gevoeligheid voor projecten met sociale impact. Het is via GreenTech Africa dat hij zijn acties heeft gestructureerd, door opleidingsprogramma’s aan te bieden voor jongeren in verschillende Afrikaanse landen.
De feedback uit Dakar wijst op een merkbare verbetering van de werkgelegenheid van de opgeleide jongeren via dit programma, met een verhoogde integratie in eco-verantwoorde startups sinds eind 2025.
Marwa Cheikh brengt aan de andere kant expertise in netwerkbeheer en culturele bemiddeling. Haar rol bestaat uit het weven van verbindingen tussen institutionele partners, ambachtslieden en financiers. Zonder deze relationele vaardigheid zou het technische model van El Oudi een prototype zonder uitwegen blijven.
Hun complementariteit is gebaseerd op een duidelijke verdeling:
- Moustafa El Oudi leidt de ontwikkeling van opleidingsprogramma’s en technologische partnerschappen, met name met hubs in Senegal en Jordanië
- Marwa Cheikh beheert de lokale verankering, de coördinatie van ambachtslieden en de dialoog met publieke instellingen
- Strategische beslissingen (geografische uitbreiding, keuze van sectoren) worden gezamenlijk genomen, wat veelvoorkomende blinde vlekken in structuren geleid door een enkele oprichter voorkomt
Netwerk Synergie: internationale uitbreiding en tech-hubs in Afrika
Sinds begin 2026 heeft het netwerk Synergie, geleid door El Oudi en Cheikh, zijn partnerschappen uitgebreid naar tech-hubs in Senegal en Jordanië. Deze geografische uitbreiding is niet toevallig: het richt zich op twee regio’s waar de vraag naar beroepsopleiding de bestaande aanbod ruimschoots overstijgt.
De keuze voor Jordanië, in het bijzonder, volgt een specifieke logica. Het land herbergt een aanzienlijke vluchtelingenpopulatie, en de klassieke mechanismen voor professionele integratie slagen er niet in om aan de behoeften te voldoen. Door hybride opleidingen aan te bieden (digitale vaardigheden toegepast op ambacht), biedt het netwerk Synergie een toegangspoort tot de arbeidsmarkt die niet uitsluitend afhankelijk is van formele diploma’s.
In Senegal steunt het partnerschap op het al bestaande ecosysteem van GreenTech Africa. De intercontinentale uitwisselingen in sociale innovatie hebben een significante stijging gekend dankzij deze nieuwe verbindingen. De deelnemers die in Dakar zijn opgeleid, kunnen nu samenwerken met Jordaanse projectdragers aan gemeenschappelijke vraagstukken: waterbeheer, gedecentraliseerde zonne-energie, valorisatie van lokale materialen.
Inclusie en openbaar beleid in Frankrijk: wat het hybride model kan inspireren
U heeft misschien al opgemerkt dat de debatten over immigratie in Frankrijk zich bijna altijd richten op twee extremen, onvoorwaardelijke opvang of sluiting, zonder de concrete modellen van inclusie door economische activiteit te verkennen?
Het parcours van El Oudi en Cheikh biedt een derde weg. Hun aanpak is gebaseerd op een testbaar principe: opleiden voor een hybride beroep in plaats van een gestandaardiseerd integratietraject op te leggen. In plaats van alleen taallessen of observatiestages aan te bieden, combineert hun methode technische opleiding, professionele netwerking en valorisatie van al verworven vaardigheden in het land van herkomst.
Dit model zou de reflecties in Frankrijk kunnen voeden, waar de Europese richtlijn 2026/452 van april 2026 de lidstaten aanmoedigt om inclusiemechanismen door sociaal ondernemerschap te ontwikkelen. Het regelgevend kader bestaat, maar operationele voorbeelden ontbreken.
Drie voorwaarden lijken noodzakelijk om dit type aanpak te vertalen:
- Een gemengde financiering (publiek-privé) die niet afhankelijk is van één enkele begrotingscyclus, om de continuïteit van de opleidingen over meerdere jaren te waarborgen
- Een erkenning van ambachtelijke vaardigheden verworven buiten het Franse certificeringssysteem, wat een evolutie van de bestaande referentiekaders veronderstelt
- Een sterke territoriale verankering, met lokale schakels die in staat zijn om de verbinding te leggen tussen de deelnemers en de lokale economische structuur
Het duo El Oudi-Cheikh pretendeert niet de inclusie door werk uitgevonden te hebben. Hun bijdrage ligt in de methode: vertrekken vanuit de bestaande knowhow, daar een toegankelijke technologische laag aan toevoegen, en een netwerk structureren dat nationale grenzen overstijgt. Het is deze logica van GreenTech-ambacht hybridatie die hun aanpak onderscheidt van klassieke programma’s voor arbeidsintegratie.
De vraag is niet om hun model letterlijk te kopiëren, maar om de reproduceerbare mechanismen eruit te halen. Ambachtslieden-ondernemers opleiden die in meerdere markten kunnen opereren, opleidingshubs tussen continenten verbinden, de begunstigden betrekken bij het bestuur van het netwerk: deze bouwstenen bestaan, ze functioneren in Dakar en Amman. Het blijft te zien of het Franse institutionele kader ze kan verwelkomen zonder ze te verstrakken.